Frakcje w Parlamencie Europejskim


 

Grupy polityczne, nazywane też frakcjami, skupiają europosłów ze wszystkich państw członkowskich nie ze względu na narodowość, ale na poglądy polityczne. Na czele każdej z grup stoi jej przewodniczący (lub, w przypadku niektórych grup, dwóch współprzewodniczących). O długości kadencji przewodniczących decyduje regulamin wewnętrzny grupy. Grupa powołuje również prezydium i sekretariat. Ponieważ nie ma obowiązku przynależności do grupy, w PE funkcjonują także europosłowie niezależni. Obecnie jest ich 28.

Grupę polityczną może utworzyć 25 europosłów pod warunkiem, że reprezentują co najmniej jedną czwartą państw członkowskich. Każdy poseł może należeć tylko do jednej grupy politycznej. Przynależność do danej grupy ma wpływ na miejsce zajmowane na sali plenarnej PE.

Działalność grup najbardziej uwidacznia się przy okazji podejmowania decyzji przez Parlament. Na ogół grupy w drodze wewnętrznej dyskusji przyjmują wspólne stanowisko. Nie jest ono jednak wiążące - grupa nie możne zmusić żadnego posła do głosowania w określony sposób. W obecnej kadencji PE (2009 – 2014) europosłowie zasiadają w siedmiu grupach politycznych. Są to:

 


Polacy należą jedynie do trzech z nich: w największej - Europejskiej Partii Ludowej są europarlamentarzyści Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego; w grupie Postępowych Socjalistów i Demokratów - europosłowie Lewicy, a w nowej frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów - Prawa i Sprawiedliwości.



 

Źródło: europarlament.pap.pl

 

Źródło: europarlament.pap.pl



Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci, EPL, ang. European People Party - EPP)

Frakcja ta została założona 23 czerwca 1953 roku pod nazwą Grupa Chrześcijańskich Demokratów jako frakcja we Wspólnym Zgromadzeniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. W lipcu 1979 roku, po pierwszych bezpośrednich wyborach do Parlamentu Europejskiego, grupa zmieniła nazwę na Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci), a 20 lat później na Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów. Po ostatnich wyborach (w czerwcu 2009 roku) frakcja powróciła do nazwy Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci).

Grupa skupia partie centroprawicowe z 26 krajów Unii (poza Wielką Brytanią). Od lipca 1999 roku grupa EPL stanowi największą grupę polityczną w Parlamencie Europejskim. Przewodniczącym grupy jest - od 2007 roku - Francuz Joseph Daul. Wspiera go dziesięciu wiceprzewodniczących, w tym Polak Jacek Saryusz-Wolski, odpowiedzialnych za różne dziedziny w ramach działań grupy. Stroną administracyjną zajmuje się sekretariat grupy.

W obecnej kadencji z tego ugrupowania pochodzi 265 europosłów, co stanowi około 37 proc. składu całego Parlamentu i powoduje, że chadecy stanowią zdecydowanie największą z grup politycznych w PE. 28 europosłów w EPL to Polacy. Europosłowie chadeccy sprawują wiele istotnych funkcji w Parlamencie, łącznie z przewodniczącym PE, którym - w pierwszej połowie obecnej kadencji - jest Polak, Jerzy Buzek.

Do najważniejszych celów EPL należy wzmacnianie konkurencyjności Europy poprzez inwestowanie w badania naukowe i kształcenie ustawiczne. Partia działa też na rzecz wzmacniania tożsamości europejskiej, przybliżenia unijnych instytucji do obywateli państw członkowskich, czy likwidacji bezrobocia i lepszej jakości życia.


Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów (ang.: Group of the Progressive Alliance of Socialists & Democrats in the European Parliaments - S&D)

Nazwa "Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w PE" zastąpiła w tej kadencji PE dotychczasową nazwę "Grupa Europejskich Socjalistów". Stało się tak w związku z przyjęciem do tej frakcji europosłów z włoskiej Partii Demokratycznej.

Grupa Europejskich Socjalistów, którą tworzyły partie socjaldemokratyczne i socjalistyczne oraz partie pracy krajów Unii Europejskiej, została utworzona w listopadzie 1992 roku w wyniku przekształcenia jej poprzedniczki - Konfederacji Partii Socjalistycznych (założonej w 1974 roku).

Obecnie socjaliści i demokraci ze 184 europosłami (w tym 7 Polaków) ze wszystkich 27 państw członkowskich są drugą co do wielkości frakcją w Parlamencie Europejskim. Na jej czele - od 2004 roku - stoi Niemiec, Martin Schulz. Prace frakcji koordynuje biuro składające się z przewodniczącego, dziewięciu wiceprzewodniczących (nie ma wśród nich Polaków) i skarbnika.

W najbliższych pięciu latach Postępowy Sojusz Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim zamierza walczyć o sprawiedliwość społeczną, o równość i silniejszą oraz bardziej demokratyczną Europę, a ponadto - ze zmianami klimatu. Europosłowie tej grupy chcą także przewodzić naprawie gospodarczej i reformować rynki finansowe.

 
Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy (ang. Alliance of Liberals and Democrats for Europe - ALDE)

Ta grupa polityczna została utworzona w 2004 roku w wyniku połączenia dwóch europejskich partii: Europejskiej Liberalno-Demokratycznej Partii Reform i Europejskiej Partii Demokratycznej.

W obecnej kadencji do grupy należy 84 europosłów z 19 państw, co czyni liberałów trzecim co do wielkości ugrupowaniem w PE. Od 2009 roku szefem tej frakcji jest były premier Belgii Guy Verhofstadt.

Grupa koncentruje się na działaniach na rzecz zrównoważonego wzrostu gospodarczego, zwraca uwagę na przestrzeganiu praw człowieka i zwalczania wszelkich form dyskryminacji, popiera dalszą reformę instytucji unijnych.

 
Grupa Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie (ang. The Greens/European Free Alliance)

Frakcja została założona w 1999 roku z tych dwóch odrębnych grup politycznych. Skupia ona partie o charakterze ekologicznym i różnego rodzaju ruchy proekologiczne.

Sami przedstawiają się jako połączenie przedstawicieli "zielonych" z reprezentantami narodów pozbawionych państwa i pokrzywdzonych mniejszości. Określa się ich jako ugrupowanie centrolewicowe. Walczą przede wszystkim o przestrzeganie praw podstawowych obywateli i "sprawiedliwość ekologiczną", o większą wolność jednostki i demokrację, a także o reorientację UE z koncepcji przede wszystkim gospodarczej na wartości społeczne, kulturowe i ekologiczne.

Obecnie w grupie zasiada 55 europosłów. Współprzewodniczącymi grupy w kadencji są - podobnie jak  poprzednio - Niemka Rebecca Harms i Daniel Cohn-Bendit. Ten barwny polityk jest europarlamentarzystą od 1994 roku, najpierw startował z listy francuskich Zielonych, potem (od 2004 roku) - z listy Zielonych niemieckich. Przy wyborze przewodniczących i wiceprzewodniczących Zieloni przestrzegają zasady równowagi płci.
 

Grupa Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (ang. European Conservatives and Reformists Group in the European Parliament - ECR)

Jest to nowa grupa polityczna w PE, utworzona po ostatnich wyborach do Parlamentu w czerwcu 2009 roku z przedstawicieli ośmiu partii narodowych, w tym PiS. Grupa ta deklaruje w swojej działalności poszanowanie praw jednostki, zasad wolnego rynku oraz suwerenności państw członkowskich UE.

W skład frakcji wchodzą obok Prawa i Sprawiedliwość oraz ugrupowania Polska jest Najważniejsza z Polski m.in.: Partia Konserwatywna z Wielkiej Brytanii, Obywatelska Partia Demokratyczna z Czech.

Do grupy należy 55 europosłów, w tym 15 Polaków. Przewodniczącym frakcji do 8 marca 2011 roku był Polak Michał Kamiński (europoseł ugrupowania Polska Jest Najważniejsza, a wcześniej PiS). W związku ze zmianą barw politycznych Kamiński musiał ustąpić z funkcji szefa EKR, a jego następcą został Czech Jan Zahradil.

Priorytetami grupy są m.in.: sprzyjanie wolnej przedsiębiorczości oraz wolny i uczciwy handel i konkurencja, niższe podatki, większa odpowiedzialność osobista i większe poszanowanie zobowiązań wobec demokratycznych wartości, bezpieczeństwo energetyczne, polityka prorodzinna, poparcie dla młodych demokracji w Europie, a także poszanowanie i równe traktowanie wszystkich krajów UE - nowych i starych, dużych i małych.

 
Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej / Nordycka Zielona Lewica (ang. Confederal Group of the European United Left-Nordic Green Left - GUE/NGL)

Jako odrębna grupa polityczna skupiająca partie lewicowe powstała na początku w 1994 roku. Od 1995 roku grupę tworzą dwie podgrupy: Zjednoczona Lewica Europejska i Nordycka Zielona Lewica.

W obecnej kadencji frakcja liczy 35 członków z 13 państw UE, reprezentujących 17 partii politycznych. Od czerwca 2009 funkcję przewodniczącego frakcji pełni Niemiec Lothar Bisky.

Grupa opowiada się za solidarnością i integracją europejską oraz zagwarantowaniem całkowicie demokratycznych instytucji, a za cel stawia sobie m.in. likwidację bezrobocia, ochronę środowiska, równouprawnienie i politykę socjalną.  

 
Europa Wolności i Demokracji (ang. Europe of Freedom and Democracy - EFD)

Jest najpóźniej utworzoną (w lipcu 2009 roku) i najmniejszą frakcją w PE (liczy 30 europosłów).

Powstała w wyniku rozłamu dwóch dotychczasowych grup: Unii na rzecz Europy Narodów oraz Niepodległości i Demokracji. Frakcja ta skupia partie prawicowe, konserwatywne i eurosceptyczne i przedstawia się jako jedyna prawdziwie opozycyjna grupa w Parlamencie Europejskim.

Europosłowie EFD są m.in. przeciwni Traktatowi Lizbońskiemu i przystąpieniu do UE Turcji. Opowiadają się też za zdecydowaną walką z nielegalną imigracją.

Frakcji współprzewodniczą: Brytyjczyk Nigel Farage oraz Włoch Francesco Speroni. Ten pierwszy zasłynął ostatnio swoją wypowiedzią na forum Parlamentu, w której skrytykował szefa Rady Europejskiej (nazywanego także prezydentem UE) Hermana Van Rompuya. Zarzucił zajmującemu nowo utworzone stanowisko Belgowi m.in., że jest zupełnie nieznanym w Europie politykiem, ma wygląd "bankowego urzędniczyny", a "charyzmę mokrego mopa".
 

europarlament.pap.pl / thefad.pl